Franse woorden die je op het verkeerde been zetten

Net wat anders dan je zou denken. Woorden in het Frans die je voor de gek houden, zijn een bron van misverstaan. ‘Spécial’ is een tricky woord in het Frans, want het heeft de betekenis van ‘apart’ in een beetje negatieve zin. Dus als wij Nederlanders willen zeggen ‘wat een speciale smaak!’ en je zegt ‘c’est spécial‘ over een gerecht, dan klinkt dat in het Frans als: ‘je moet er van houden’. Ahum.

Nog een. ‘Ah, la France, le pays du savoir-vivre!’ Wanneer een bevriende Francofiel dat zegt, dan zie je waarschijnlijk lange en vrolijke taferelen rond een goed gevulde eettafel… Maar dan heb je het mis, want savoir-vivre is een valse vriend. In het Frans duidt dit woord niet op het goede leven (de directe vertaling is immers ‘weten te leven’) maar op de kennis van de etiquette, van de beleefdheidsregels.

En deze. ‘Quelle heure est-il à ton horloge?’ Misschien kijk je al op je (pols)horloge, maar nee, dat heet une montre in het Frans. Une horloge hangt aan de kerktoren.

‘Quelle délicatesse!’ Nee, hier gaat het ook niet over lekkernijen, die heten friandises, délices, gâteries, maar over fijngevoeligheid. Parler avec délicatesse betekent bijvoorbeeld iets tactvol zeggen.

‘Elle a perdu sa balance’. Dan moet ze zoeken in de badkamer! La balance is namelijk niet het evenwicht, maar de weegschaal… Evenwicht is équilibre, hoewel se tenir en équilibre – zich in evenwicht houden, ook se balancer heet. Daarentegen betekent balancer in familiaire taal weggooien, als het over een ding gaat, of aangeven aan de politie als het iemand betreft.

‘Cet enfant est brutal’. Nee, zo zeg je niet dan een kind brutaal (impoli) is, veel erger, dit kind is brutal: fysiek ruw. Oeps!

‘Avec saucisse?’ . Toen de slager iemand vroeg: ‘Avec ceci?’ antwoordde de klant heel beleefd dat ze geen worstjes wilde. Ik begreep ‘Avec saucisses?’ in plaats van de Franse versie van ‘Anders nog iets?’

Bron www.frankrijk.nl